Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

"Το ταξίδι ενός φλιτζανιού"


Το δικό μου φλιτζάνι θα μας ταξιδέψει σ' ένα μέρος, το οποίο βλέπετε όποτε μπαίνετε εδώ... 
Μα φυσικά μια μικρή, αρωματική βόλτα στο Cafe της εικόνας, που είναι το σήμα κατατεθέν αυτού του ιστολόγιου. Της Γλαύκης το Cafe έχει την τιμητική του!
Όπως έχω ξαναπεί αυτός ο χώρος είναι πραγματικός και αποτέλεσε την έμπνευσή μου για την ονομασία τούτου του διαδικτυακού τόπου.
Η βόλτα θα συνοδευτεί με αρκετή μουσική και μερικές εικόνες από το αγαπημένο μου στέκι!


Ένας πολύ ζεστός χώρος - που θυμίζει γαλλικό μπιστρό - γεμάτος αρώματα φρεσκοκομμένου καφέ, πυκνής, βελούδινης σοκολάτας, από μυρωδάτες ποικιλίες τσαγιού για τις ώρες της ημέρας, ενώ το βράδυ πολλές οι επιλογές ανάμεσα σε εκλεκτά κρασιά και ποτά κάθε είδους, τα οποία ετοιμάζουν με επιμέλεια και έμπνευση οι ευγενέστατοι μπάρμαν του μαγαζιού.  Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του η άμεση εξυπηρέτηση και ο σεβασμός προς τον πελάτη από το πρόθυμο και πάντα χαμογελαστό προσωπικό του, αλλά και η άνεση και η χαλαρότητα που αισθάνεται κανείς όσο βρίσκεται εκεί. 



Την ημέρα οι κουβέντες ατελείωτες, αλλά το βράδυ πρωταγωνιστεί η διασκέδαση μέσα σε ένα ατμοσφαιρικό μπαρ, το οποίο παίρνει την θέση του Cafe, με τη συνοδεία μουσικών κομματιών από soul, jazz, electronica κ.α.




Η γνωριμία μαζί του έγινε τυχαία ένα θλιμμένο για μένα πρωινό Σαββάτου περίπου πριν από ενάμιση χρόνο. Περπατώντας χαμένη στις σκέψεις μου και με βαριά καρδιά στους πολύ γραφικούς και γεμάτους ζωή πεζόδρομους της αγαπημένης μου περιοχής - την οποία επισκέπτομαι εδώ και πολλά χρόνια για ψώνια και μικρές βόλτες ξεκούρασης και χαράς - βρέθηκα μπροστά του! Εκείνη την ημέρα στάθηκε μια μικρή όαση γλυκιάς ανακούφισης, που απάλυνε τον πόνο που ένιωθα.


Μπήκα, κάθισα, και μετά την πρώτη πλούσια γουλιά του αρωματικού καφέ, άναψα τσιγάρο - ως συνήθως. Άφησα το βλέμμα μου να περιπλανηθεί χαλαρά στον χώρο, αλλά και τα αυτιά μου να γεμίσουν από την ταξιδιάρικη μουσική, ώστε να απολαύσω σχεδόν με όλες τις αισθήσεις μου όσα μου πρόσφερε το ευχάριστο περιβάλλον, που βρέθηκα αναπάντεχα. 





 Η επόμενη κίνηση έγινε αυθόρμητα, καθώς έβγαλα από την τσάντα μου ένα μικρό σημειωματάριο, το οποίο δέχτηκε στο εσωτερικό του όσα με τυραννούσαν εκείνες τις ώρες. Λειτούργησε λυτρωτικά τόσο ο χώρος όσο και η γραφή! Έφυγα ακόμα προβληματισμένη αλλά σίγουρα πιο ήρεμη και με μια υπόσχεση να ανταμώσουμε πάλι...
Η αρχή είχε γίνει!



Από τότε η επίσκεψή μου εκεί αποτελεί ένα τονωτικό διάλειμμα μέσα στην πιεστική καθημερινότητα. Το αγάπησαν δε όλες οι συντροφιές που το γνώρισαν μαζί μου.


Φιλοξένησε κατά καιρούς με θέρμη πικρές ματαιώσεις, βαθιές λύπες, άπειρα "σιχτίρ - time",  αγωνίες και ανησυχίες παντός είδους, υγρά, μελαγχολικά βλέμματα και διστακτικά χαμόγελα.  
Κράτησε εξίσου όμως στην αγκαλιά του με ικανοποίηση προβληματισμούς και ενδιαφέρουσες συζητήσεις για ποικίλα θέματα. 




Ως τόπος εξομολογήσεων, που είναι κάθε Cafe, δέχτηκε να φυλάξει μυστικά που αποκαλύφθηκαν σε ευήκοα ώτα. Μα δεν έμεινε μόνο εκεί, καθώς αποδείχθηκε υπομονετικός δέκτης μικρών και μεγάλων κουτσομπολιών...  
Δεν του έλειψαν όμως τα ηχηρά γέλια, τα έξυπνα αστεία, τα ξεδιάντροπα πειράγματα, τα απανωτά σχέδια και όνειρα, που δίνουν ελπίδα για το αύριο. Κάποια υλοποιήθηκαν, ενώ κάποια εκκρεμούν ακόμη...




 Τόπος παρηγοριάς, ξεκούρασης και χαράς αλλά παράλληλα έμπνευσης και δημιουργίας. Είδε πολλές φορές - ρίχνοντας κλεφτές ματιές - αυτό το περίφημο σημειωματάριο, μετά από εκείνη την πρώτη φορά, να ακουμπά στο λιτό, ξύλινο τραπεζάκι  και να γεμίζουν οι σελίδες του με τα χνάρια του μαλακού μολυβιού, των βαθύτερων σκέψεων και εναλλασσόμενων διαθέσεων.




Ένα συναπάντημα που δεν μετάνιωσα μέχρι τώρα, μια και δίνει πάντα ευκαιρίες...




@ Για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας, μου αρέσει να πίνω το αγαπημένο μου ρόφημα σε παρόμοια φλιτζάνια με εκείνα της παρακάτω εικόνας, τα οποία δημιουργεί μια φίλη!


@ Ελπίζω ότι κάποια στιγμή η Petra, που είχε την ιδέα του συγκεκριμένου διαδικτυακού δρώμενου, θα πάρει είδηση την ανάρτηση και δεν θα με πάρει με τις "πέτρες"!  


 

26 σχόλια:

  1. Το ότι είναι ένα υπαρκτό καφέ και η ιστορία σου βιωματική, δίνει ιδιαίτερη αξία σ' αυτό το φλιτζανοτάξιδο. Απ' τις φωτογραφίες και τις περιγραφές σου, το λάτρεψα κι εγώ Γλαύκη μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφού το λέτρεψες, Μαράκι, τι θα έλεγες να πιούμε ξανά εκεί τώρα ένα καφεδάκι;;;
      Φιλιά, κορίτισι μου, και σ' ευχαριστώ πολύ που σε γνώρισα!

      Διαγραφή
  2. Φαντάζει πανέμορφο Γλαύκη και το όνομά του ...κάτι μου θυμίζει. Δεν ξέρω ίσως είναι εντύπωσή μου. Τέτοιοι χώροι είναι πηγές έμπνευσης σε πολλές στιγμές μας και απομένει να χαιρόμαστε τα ...φλυτζάνια τους.
    Καλό Σάββατο να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι γνωστό καφέ σε μεγάλο δήμο της Αττικής... Ο Λωτοφάγος με έπιασε...
      Πού ξέρεις μπορεί να τα χαρύμε δια ζώσης όσοι μένουμε κοντά του και επιθυμήσουμε να βρεθούμε όλοι παρέα...
      Κατά τις γιορτές είναι καλά;;;
      Καλό σου απόγευμα, Γιάννη μου!

      Διαγραφή
  3. Το κειμενο τοσο γλυκο σαν μια κουπα αρωματικου καφε στο αερα
    Όπως και οι μουσικες επιλογες που το συνοδευουν
    Ετσι για να ακουμε κι εμεις κατι διαφορετικο
    Που εχουμε κολλήσει στη ροκ

    Chris Rea - Blue cafe

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πιάνεις σχεδόν πάντα τον παλμό της σκέψης μου και των συναισθημάτων μου...
      Σ' ευχαριστώ!
      Υπάρχουν υπέροχα μουσικά κομμάτια σε όλα τα είδη μουσικής και από εδώ προσπαθώ να έχουμε ποικιλία ακουσμάτων...
      Να είσαι καλά, V!

      Διαγραφή
  4. Ε, εντάξει! Εδώ που τα λέμε, πολύ υπομονή έκανε αυτό το "cafe" μέχρι να έρθει η ώρα του για το αφιέρωμα που του έπρεπε, αλλά δικαιώθηκε..δικαίως, καθότι όντως πρόκειται περί ενός ιδιαιτέρως ατμοσφαιρικού χώρου! Pink Martini δαγκωτό και..πάμε για καφέ; ;) Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ το χάρηκα το σχόλιό σου!!!
      Φύγαμε επιτέλους για καφέ και τσιμπούσια...
      Φιλιά πολλά, Τρελοκόριτσο!

      Διαγραφή
  5. αχαχαχαχαχαχαχα!
    Γελάω με τον επίλογο!
    Γλαύκη μου, δεν ξέρεις πόσο σύμφωνη με βρήκαν οι μουσικές σου επιλογές! Καταρχάς ξεκίνησες με αγαπημένο μου κομμάτι ( το είχα παλιότερα στο μπλογκ)
    Αν έρθω θα πάμε εκεί για καφέ ναι;
    Φιλάκια πολλά :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό, που όλο έρχεσαι εσύ πάλι...πως σου φαίνεται;
      Έλα εσύ κάποτε και θα βρούμε εμείς που θα σε πάμε! Ε Γλαύκη;

      Διαγραφή
    2. Αριστέα, την γλίτωσα ευτυχώς από τη "δεξιά βέρα"...χαχαχα!!!
      Δεν με πήρε με τις πέτρες το Πετροκόριτσο το εξαφανισμένο σε"μήνα του μέλιτος"...χεχε!!!

      Εμ, καλά σου τη λέει η καπελαδούρα! Έλα εσύ κάποτε επιτέλους και έχουμε να σε πάμε... ου,ου!!!
      Φιλιά και στις δύο!

      Διαγραφή
  6. Ήπια και εγώ καφέ μέσα από το ταξίδι σου αυτό σ'αυτήν την όμορφη γωνιά που με τις περιγραφές σου και τις φώτο σου αισθάνθηκα τη ζεστασιά και τη φιλική ατμόσφαιρα.
    Οι μουσικές σου επιλογές ταιριαστές με ένα φλυτζάνι καφέ.
    Καλή Κυριακή Γλαύκη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά, Άννα μου!
      Σ' ευχαριστώ πολύ και χαίρομαι που καταφερα να μεταδώσω την αίσθηση που έχω από αυτό τον χώρο.
      Καλό σου απόγευμα!

      Διαγραφή
  7. Πανέμορφο καφέ και η μουσική ατμοσφαιρική, ιδανική για χαλαρή κουβεντούλα. Πολύ θα ήθελα να πίναμε παρέα το καφεδάκι μας εκεί! Μαζί με την Αριστέα θα έρθω κι εγώ κάποτε! Κι ο καφές σε μεγάλη κούπα, χορταστικός, να μην τελειώνει, όσο κρατάει ο καφές να τραβάει και η κουβέντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βρε έλα εσύ και θα δεις πού θα καταλήξουμε...!!!
      Τι, με καφέ μόνο θα τη βγάλουμε;;;
      Αμήν, να γουν αυτές οι συναντήσεις! Και από κουβέντα; Δίχως τέρμα...
      Να είσαι καλά, Σοφία μου!

      Διαγραφή
  8. Έχετε τέτοια όμορφα καφέ στο Χαλάνδρι; Εμείς, κύριε; Γιατί δεν έχουμε; Που είμαστε και κόμβος σαν το Λιανοκλάδι;
    Καλή σου νύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με έπιασες, Λωτοφάγε μου!!!
      Δεν μένω φυσικά στο Χαλάνδρι, αν και όταν ήμουν μικρή πήγαινα σε αυτή την περιοχή σχολείο! Τώρα πηγαίνω εκεί μόνο για ψώνια και βόλτα.
      Σε ποιον κόμβο βρίσκεσαι που δεν έχει τέτοια μαγαζιά;;;
      Καλό σου απόγευμα!

      Διαγραφή
    2. Μια είναι η καφεδούπολη πλέον: το Νέο Ηράκλειο.

      Διαγραφή
    3. Α, Λωτοφάγε, κι εσύ στα πέριξ είσαι!
      Το Νέο Ηράκλειο δεν το έχω ζήσει καθόλου, αλλά έχω ακούσει πολλά από την καλύτερή μου φίλη, που εκεί γεννήθηκε και μεγάλωσε!
      Να είσαι καλά και είμαι σίγουρη ότι έχει ζωή πολλή αυτή η καφεδούπολη!

      Διαγραφή
  9. Τι τυχερή που είσαι Γλαύκη μου να έχεις βρει ένα τοσο ομορφο χωρο...μας εβαλες και εμας εκει με τα γραφομενα σου και με το ταξίδι που εκανε το δικο σου φλυτζανι...ποσο ομορφα περιεγραψες την ατμόσφαιρα του που είπιαμε τον καφε μας μαζι σου... και τον ευχαριτσηθηκαμε φιλη μου να περνας ομορφα οτι και να κανεις φιλακιαααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, θεωρώ ότι στάθηκα τυχερή, γιατί αυτό το κάτι διαφορετικό, ίσως μια μικρή πολυτέλεια, είναι το αλατοπίπερο στην ζωή μας! Μας φορτίζει θετικά, για να συνεχίσουμε...!
      Κι εσύ να περνάς όπως επιιθυμείς, Ρούλα μου!

      Διαγραφή
  10. Ωραίος χώρος. χαλαρωτικός με ωραίες μουσικές, του άξιζε το αφιέρωμα που του έκανες.....να είσαι καλά και να απολαμβάνεις τα καφεδάκια σου με παρέα ή μόνη, στην αγαπημένη σου κούπα,( που μου άρεσε ιδιαίτερα γιατί είναι χειροποίητα διακοσμημένη) ....Καλό σου βράδι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς ήρθες, Κλαυδία!
      Σ' ευχαριστώ πολύ για τα ζεστά σου λόγια!
      Εύχομαι και σε σένα να μοιράζεσαι γλυκιές στιγμές με αγαπημένους σου ανθρώπους σε αντίστοιχα όμορφα μέρη!
      Καλό σου βράδυ!

      Διαγραφή
  11. Ζήλεψααα! Το αγαπημένο μου είδος χώρου. Τέλεια μουσική επένδυση.
    Να ρθω και γω για καφέ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να ζηλεύεις, για... να έρθεις,βρε!!!
      Φιλιά πολλά, Αννούλα!

      Διαγραφή

Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο να διαβάσεις τις σκέψεις μου.